Over Ellen
Mijn naam is Ellen van Wijnbergen (1970) en ik ben gekwalificeerd kinder- en jongerentherapeut en therapeut voor volwassenen. Na mijn studie Communicatiewetenschappen aan de Universiteit van Nijmegen heb ik me eerst toegespitst op het communiceren met jeugdigen en hun ouders/verzorgers. Ik heb de Post-HBO-opleiding tot kinder- en jongerentherapeut succesvol afgerond en later therapie voor volwassenen, o.a. familieopstellingen en individuele opstellingen. Regelmatig volg ik relevante opleidingen en bijscholingscursussen. Mijn eigen levenspad heeft me naast de bijna 20 jaar werkervaring veel waardevol inzicht gegeven en maakt de therapie ook eigen.
…
Mijn manier van werken als therapeut is gevormd door mijn opleiding, professionele ervaring én mijn eigen persoonlijke ontwikkeling. Wat ik zelf heb meegemaakt, neem ik mee in mijn begeleiding van zowel jeugd als volwassenen.
Zo heb ik zelf ervaren hoe het is om last te hebben van een hardnekkige, irrationele angst die maar niet wilde verdwijnen. Ik ontdekte dat de oplossing niet ligt in het vermijden of beheersen van angst, maar juist in het met oprechte interesse toelaten en doorvoelen van de spanning. Niet wegduwen of ervan af willen, maar er nieuwsgierig naar kijken.
Met een kleine glimlach naar jezelf: “Dit durf ik toch maar mooi aan.” Zo ontstaat ruimte, gaat je aandacht samenwerken met je lichaam en kom je weer meer thuis in jezelf.
In 2025 heb ik samen met mijn zus Annemiek Zinzus opgericht en bieden we workshops persoonlijke ontwikkeling voor volwassenen op gebied van diepgaand zelfinzicht en zelfbewustzijn.
Ineens voelen waarom ik weinig grenzen stelde
“Natuurlijk had ik een idee, maar toen ik voor mezelf een kleinere tegel neerlegde dan voor mijn dochter, voelde ik ineens waarom ik weinig grenzen stelde aan mijn puber.”
De herkomst van mijn onzekerheid werd zichtbaar
“Ik begreep door de opstelling waar mijn gebrek aan vertrouwen zijn herkomst had. Ik was de oorzaak vergeten, maar het kwam zichtbaar in beeld. Wat is er veel veranderd daarna: ik kon eindelijk een relatie aangaan zonder continue spanning.”
De verlatingsangst van mijn zoontje zat in mijn systeem
“De verlatingsangst van mijn zoontje zat in mijn systeem. Dat begreep ik wel, doordat ik als jong kind had moeten vluchten met mijn ouders en grootouders op de boot. Het begrijpen raakte mij veel dieper toen we het opstelden. Mijn zoontje is daarna in een versnelling gegaan, veel losser van mij. Hij neemt nu vrolijk afscheid en gaat zijn leven met leeftijdsgenoten aan.”